Παιδιά, της Ελλάδας παιδιά (ή μήπως όχι);

Το άσμα που εμψύχωσε χιλιάδες στρατιωτών στο Αλβανικό μέτωπο το 1940 αναφέρεται στα παιδιά «της Ελλάδας». Διαφοροποιείται ως προς αυτό το σημείο από το αρχαιοελληνικό «ίτε παίδες Ελλήνων». Τυχαίο;

Οι αρχαίοι, που ζούσαν σε μικρές πόλεις-κράτη, χωρίς ανεπτυγμένο οδικό δίκτυο και που επικοινωνούσαν σπάνια μεταξύ τους (ειρηνικά στους Ολυμπιακούς αγώνες και κατά τα λοιπά στα πεδία των μαχών), δικαιολογημένα βάσιζαν την ιθαγένεια στο γνωστό από τον Ηρόδοτο τρίπτυχο «όμαιμον, ομόθρησκον, ομόγλωσσον». Το λεγόμενο jus sanguinis ήταν ο προφανής τρόπος διαχωρισμού μεταξύ «ημών» και «ούτων».

Το όραμα μίας νέας Ελλάδας

Η κρίση της Ελλάδας μπορεί να συνοψιστεί στην επικράτηση ενός κυνικού συστήματος “αρπακτικού παρασιτισμού” που κατασπατάλησε και ιδιοποιήθηκε τους κρατικούς πόρους από τα μέσα της δεκαετίας του 80 εως το ξέσπασμα της κρίσης. Η ίδια η κρίση οφείλεται στην αδυναμία του πολιτικού συστήματος να προσαρμοστεί στους κανόνες της εσωτερικής αγοράς της ΕΕ και τους κανόνες του Ευρώ. Η λύση πρέπει να συνδυάζει οικονομικές μεταρρύθμίσεις με πολιτικές. Το στοίχημα για την Ελλάδα είναι να ξαναγίνει μια ανοικτή και δίκαιη κοινωνία με την ειλικρινή διεθνοποίησή της οικονομίας της. Το ευρωπαϊκό όραμα της δημοκρατικής ισότητας συνδυάζει τον δυναμισμό της ευνομούμενης αγοράς με την κοινωνική προστασία των αδυνάτων. Η φιλοσοφία αυτή είναι η σημερινή εξέλιξη των παλιών ιδεωδών του πρώτου ελληνικού κράτους. Το όραμα της νέας Ελλάδας είναι ακριβώς το ίδιο με το όραμα της παλιάς.

Greece: The Erosion of National Democratic Politics

The results of the May 6 parliamentary elections have heralded the end of an era in its post-dictatorial democratic politics (metapolitefsi) characterized by alternation in power by two catch-all parties, cartelization of government, and heavy statism. The people have expressed a strong aversion to established political elites of the center-left PASOK and the center-right New Democracy (whose respective vote shares added up to 32%, less than half of their sum total in the 2009 elections). The rise of SYRIZA, a pre-electoral coalition of left-wing movements, has been the major story so far. However, the existing electoral system – designed by New Democracy in 2006 as a buttress for an entrenched two-party system and stable single-party government – has led to a significant distortion of the democratic will in terms of the translation of vote shares into seats (New Democracy gained more than a third of the seats with only 19% of the vote).

Η μελέτη της εκλογικής συμπεριφοράς με τους ηλεκτρονικούς συμβούλους ψήφου

Είναι αδιαμφισβήτητο πως τόσο οι εκλογές της 6ης Μάη όσο και οι επαναληπτικές εκλογές της 17ης Ιουνίου χαρακτηρίστηκαν από μία διαφορετική κουλτούρα κατά τη της προεκλογικής εκστρατείας. Η απουσία μεγάλων προεκλογικών συγκεντρώσεων και τηλεοπτικών debate συνδυάστηκε με την αντιπαράθεση θέσεων και απόψεων στο διαδίκτυο. Μέσα σ’αυτό το προεκλογικό κλίμα και σε μία συγκυρία εξαιρετικά σημαντική για τη μετέπειτα πορεία της χώρας, σημαντικό ρόλο στην ενημέρωση των πολιτών έπαιξαν οι ηλεκτρονικοί σύμβουλοι ψήφου. Παρά τις ενστάσεις από κάποιους συναδέλφους που σχετίζονται με εταιρίες δημοσκοπήσεων (ορισμένες από τις οποίες όπως είδαμε είχαν ιδιαίτερα προβλήματα στην προσπάθεια να προβλέψουν το αποτέλεσμα) και κάποια κόμματα που έσπευσαν να καταδικάσουν το εγχείρημα ως «διαστρέβλωση», οι ηλεκτρονικοί σύμβουλοι αποδείχτηκαν ιδιαίτερα δημοφιλή εργαλεία στην υπηρεσία των πολιτών που κλήθηκαν να κάνουν εξαιρετικά σημαντικές επιλογές για το μέλλον της χώρας.

Greek Elections: Ανάγκα και Θεοί Πείθονται

The Build-up

The Greek elections of 17 June have been considered as the most crucial since the restoration of Democracy in 1974. Many expats –myself included- shared this view and for this reason returned to Greece to cast their vote.

These elections had, inevitably perhaps, the character of a referendum for Greece’s position within the Eurozone (the European orientation of the country more generally, I would add); or to be more precise this was the general perception within Greece and abroad. In this binary logic the pro-Euro camp was championed by Nea Dimokratia (the conservative party) and the anti-austerity camp championed by SYRIZA (a radical leftist party, the surprise of the May elections).

Ο ρόλος της νίκης της εθνικής Ελλάδος στην εκλογική προτίμηση

Μια πιθανώς ενδιαφέρουσα ερώτηση είναι το κατά πόσο επηρέασε ο ποδοσφαιρικός αγώνας του Σαββάτου πριν τις εκλογές την εκλογική προτίμηση. Βοήθησε η νίκη της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου επί της αντίστοιχης της Ρωσίας κάποιο από τα κόμματα; Ως παράδειγμα για την επιρροή αθλητικών γεγονότων στις εκλογικές αναμετρήσεις αναφέρονται συχνά οι Αμερικανικές εκλογές για το Κονγκρέσο, όπου οι υποψήφιοι που είναι ήδη εκλεγμένοι αντιπρόσωποι φαίνεται πως κερδίζουν κάποιες ψήφους όταν η τοπική ομάδα έχει κερδίσει στον αγώνα μπέιζμπολ πριν τις εκλογές. Άλλο πιο κλασσικό παράδειγμα είναι η άνοδος του ήδη πρωθυπουργού Harold Wilson στην Βρετανική κοινή γνώμη αμέσως μετά την κατάκτηση του παγκόσμιου κυπέλλου του 1966 από την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της χώρας, αλλά και η πτώση του μετά την ήττα το 1970. Αντίστοιχο παράδειγμα υπάρχει και στη Γαλλία όπου η κατάκτηση του παγκόσμιου κυπέλου το 1998 συσχετίστηκε με τη γενική άνοδο της δημοτικότητας του προέδρου Σιράκ και του πρωθυπουργού Ζοσπέν, ενώ ο πιο κοντινό σε εμάς παράδειγμα είναι οι Ευρωεκλογές του Ιουνίου του 2004 (μετά τα παιχνίδια του ομίλου) όπου η Νέα Δημοκρατία αύξησε ακόμη περισσότερο τα ποσοστά της σε σχέση με τις εθνικές εκλογές λίγους μήνες νωρίτερα.[1]