‘Whistleblowers’ και διαφθορά: Η ελευθερία της έκφρασης στην υπηρεσία της διαφάνειας

Η ελευθερία της έκφρασης, ως θεμέλιο του δημοκρατικού πολιτεύματος, λειτουργεί με τρόπο λίγο ως πολύ γνωστό. Επιτρέπει την αυστηρή κριτική σε πολιτικά πρόσωπα, προστατεύει σε σημαντικό βαθμό την ελεύθερη διακίνηση ιδεών και πληροφοριών που εξασφαλίζουν την ουσιαστική ενημέρωση των πολιτών, και προστατεύει το τύπο, στον οποίο και αναθέτει το ρόλο του ‘public watchdog’, του φρουρού δηλαδή της δημοκρατίας. Η προστασία της δημοσιογραφίας και της ενημέρωσης συγκεκριμένα, αποσκοπεί στο να επιτυγχάνεται η αποτελεσματική λογοδοσία των πολιτικών προσώπων και να εξασφαλίζεται κατά το δυνατόν πως φαινόμενα πολιτικών σκανδάλων και διαφθοράς δεν θα συγκαλύπτονται συστηματικά.

Ρουφιάνοι ή Μαχητές του Δημοσίου Συμφέροντος;

Δεν περνά μέρα που να μην διαβάζουμε για άλλη μια περίπτωση διαφθοράς ή παραβατικής συμπεριφοράς. Από τα εξοπλιστικά προγράμματα έως το λαθρεμπόριο καυσίμων και από τις ΜΚΟ μέχρι τα ανορθόδοξα δάνεια των τραπεζών προς μεγαλόσχημους, υπάρχει ένα κοινό σημείο. Ποιο είναι αυτό; Μα φυσικά το γεγονός, ότι δεκάδες πρόσωπα, εργαζόμενοι είχαν γνώση αλλά σιώπησαν.

Whistleblowing: είναι άραγε η διαρροή κυβερνητικών πληροφοριών νόμιμη;

Η ιστορία είναι λίγο πολύ γνωστή. Ο Έντουαρντ Σνόουντεν, ένας τριαντάχρονος σχετικά χαμηλόβαθμος υπάλληλος των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, αποφασίζει να διαρρεύσει σε αγγλική εφημερίδα έγγραφα και στοιχεία που αποδεικνύουν πως οι αμερικανικές υπηρεσίες, συλλέγουν προσωπικά ηλεκτρονικά στοιχεία εκατομμύριων πολιτών εντός και εκτός Αμερικής και, σε συνεργασία με τις αντίστοιχες Βρετανικές υπηρεσίες, υποκλέπτουν επικοινωνίες ξένων ηγετών και υψηλόβαθμων στελεχών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.