Για την υπόθεση Ρίχτερ: ιστορία με τη «βούλα»

Πριν λίγες ημέρες ξεκίνησε στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ρεθύμνου η ποινική δίκη κατά του Γερμανού ακαδημαϊκού, καθηγητή Ιστορίας, Χ. Ρίχτερ. Τον κ. Ρίχτερ δεν τον γνωρίζω. Για τις επίμαχες θέσεις του, για τις οποίες διώκεται ως κακόβουλος αρνητής των ναζιστικών εγκλημάτων πολέμου στην Κρήτη, αλλά και για την όλη υπόθεση, ευρύτερα, ενημερώθηκα από τον τύπο και αναρτήσεις σε blogs.

Αναφορικά με την επικείμενη αλλαγή του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας

Το διήμερο 02 και 03 Δεκεμβρίου 2014 διεξάγεται πανελλαδικό δημοψήφισμα των δικηγόρων σχετικά με τον υπό ψήφιση νέο Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠολΔ), τους κανόνες δηλαδή διεξαγωγής της πολιτικής δίκης, καθώς και με το ενδεχόμενο παράτασης της συνεχιζόμενης αποχής των δικηγόρων. Ολόκληρο το προτεινόμενο Σχέδιο του ΚΠολΔ (ΣχΚΠολΔ) είναι προσβάσιμο εδώ.

Προτάσεις για τη συνταγματική αναθεώρηση από το «ελεύθερο βήμα» του ερωτηματολογίου του GPPF

Το κείμενο αυτό παρουσιάζει κατά τρόπο συγκεντρωτικό και ομαδοποιημένο τις κυριότερες προτάσεις που έκαναν όσοι απάντησαν το τελευταίο μέρος του ερωτηματολογίου του GPPF για την αναθεώρηση του συντάγματος και, συγκεκριμένα, το ελεύθερο βήμα αυτού που καλούσε τους ερωτώμενους να κάνουν μέχρι δέκα συνολικά προτάσεις αναφορικά με το ποιες αλλαγές θα πρέπει να φέρει τυχόν αναθεώρηση του συντάγματος (πέντε προτάσεις) και ποιες ρυθμίσεις δεν θα πρέπει να υπάρχουν στο αναθεωρημένο σύνταγμα (αντίστοιχα, μέχρι πέντε προτάσεις). 

«Ας τους ταράξουμε στη νομιμότητα»: Είναι όντως τόσο εύκολο και ανώδυνο;

Την αδράνεια στην αντιμετώπιση της ΧΑ διαδέχτηκε η έντονη, αλλά σπασμωδική και μάλλον απροετοίμαστη υπερδραστηριότητα των τελευταίων ημερών. Ο «κλήρος» έπεσε στη δικαιοσύνη. Αν και ελπιδοφόρος η εξέλιξη αυτή, έρχεται με τον κίνδυνο να χρησιμοποιηθεί ο νόμος καταχρηστικά και η όποια δράση να αποκλίνει των δημοκρατικών standards. Εξάλλου, η ποινική δικαιοσύνη δεν είναι παρά ένα από τα διαθέσιμα μέσα για την αντιμετώπιση του προβλήματος, στο πλαίσιο της υποχρέωσης που έχουν όλα τα όργανα του κράτους ν’ αντιμετωπίσουν θεσμικά τον εξτρεμισμό. Το κράτος πρέπει να δράσει. Όπως χαρακτηριστικά ειπώθηκε, ας τους ταράξουμε στη νομιμότητα. Είναι όμως αυτό τόσο απλό και ανώδυνο;

Τώρα που η ψείρα βγήκε στο γιακά… Μαύρη βία, κόκκινες δικαιολογίες, μέσα και σκοπός σε ένα quasi-failed κράτος

Την ώρα που αναζητούσα ένα τρόπο να ξεκινήσω το κείμενο αυτό, φίλοι ανέβασαν στο facebook ένα (ακόμα) video με τη Χρυσή Αυγή, το οποίο, φαντάζομαι, κάνει ήδη το γύρο του διαδικτύου. Ο βουλευτής κατηγορεί τους αστυνομικούς που έχουν παραταχθεί ως ανάχωμα στην αντι-συγκέντρωση κρανοφόρων ότι την προστατεύουν και απειλεί ότι αν δεν προβούν σε συλλήψεις όσων βανδαλίζουν αυτοκίνητα και εμποδίζουν ψηφοφόρους του κόμματός του να παραβρεθούν στην εκδήλωση που διοργανώνει θα τους μηνύσει για παράβαση καθήκοντος. Πριν από αυτή του τη δήλωση, που γίνεται κατά κάποιο τρόπο «επίσημα», απευθυνόμενος στην κάμερα, ο φακός τον συλλαμβάνει να εκστομίζει μερικά «γαλλικά». Προσάπτει στον επικεφαλής της αστυνομίας ότι «αδρανεί» (ή μάλλον ότι δρα, αλλά προς ιδίαν, ούτως ειπείν, χειρωνακτική τέρψη, ήτοι, για να μην απομακρυνθώ από τη γαλλική, «qu’il se branle») και απειλεί με οργίλο ύφος ότι αν η αστυνομία θέλει νεκρούς, θα τους έχει.