Economic Consequences from the Enforcement of Deflationary Policies in Greece and the Case of Greek Shipping

"La democracie c' est s’addresser a l’intelligence des citoyens plutot que d’exciter leur peurs."

Francois Hollande, October 2015

The underlying intention of this presentation has been to provide an answer to the apparent inconsistency between the declared objective of assisting the Greek economy go back to economic development and the means presently employed to achieve this. The ailing Greek economy has been obliged to undergo a severe austerity programme over a lengthy period at a time of world recession as a precondition for receiving economic facilitation to stay in the Eurozone and return to economic development.

Grexit has always been Tsipras' endgame

Greece's economy and society have been through the wringer over the past 6 years. Successive bailouts, haircuts, Memoranda of Understanding, and persistent austerity have mired the country in a bog of economic depression and political instability. The failed attempts of the previous Samaras coalition government (including conservative New Democracy and centrist PASOK parties) to conclude the review of the latest ‘Troika’ program and his inability to garner the 180 votes (in a 300-seat Parliament) constitutionally required for the election a figurehead President paved the way for the electoral rise of the radical left-wing Syriza party to power.

Το πραγματικό διακύβευμα του δημοψηφίσματος της Κυριακής

Η ελληνική οικονομία και κοινωνία έχουν υποστεί μια περιδίνηση χωρίς προηγούμενο τα τελευταία έξι χρόνια. Αλλεπάλληλα μνημόνια λιτότητας, δανειακές συμβάσεις, διαγραφές κι επιμηκύνσεις χρέους έχουν ρίξει τη χώρα σε ένα τέλμα οικονομικής ύφεσης (με απώλεια πραγματικού ΑΕΠ της τάξης του 25% από την αρχή της κρίσης) και πολιτικής αστάθειας (με την εναλλαγή έξι κυβερνήσεων τα τελευταία έξι χρόνια σε ένα παραδοσιακά δικομματικό πολιτικό σύστημα). Η αποτυχία της προηγούμενης κυβέρνησης Σαμαρά να ολοκληρώσει την αξιολόγηση του προγράμματος διάσωσης που μόλις έληξε και να βρει 180 ψήφους βουλευτών για την εκλογή ενός εθιμοτυπικού Προέδρου της Δημοκρατίας άνοιξε το δρόμο για την εκλογική επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Ιανουαρίου.

Το δημοψήφισμα της αβελτηρίας και το 1922

Το αποτέλεσμα των εκλογών του 1920 συνέβαλε αποφασιστικά στη μεγαλύτερη ήττα του νεώτερου ελληνισμού και στις δύο τρομακτικές καταστροφές που ακολούθησαν, την προσφυγική κρίση του 1922-1938 και τον ζοφερό και παράλογο εμφύλιο πόλεμο του 1946-1949. Δυστυχώς η ιστορία δεν διδάσκει. Το δημοψήφισμα της 5^ης Ιουλίου δεν αποτελεί προσφυγή στην ετυμηγορία του λαού. Αποτελεί διαπραγματευτικό ελιγμό σύγχυσης ο οποίος έχει ήδη οδηγήσει σε καταστροφικά αποτελέσματα. Υπήρχε χρόνος για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, και για το νόμισμα, σε καθένα από τους πέντε μήνες των ατελέσφορων διαπραγματεύσεων. Τέτοιο δημοψήφισμα όφειλε να είχε διεξαχθεί όχι μόνον τότε, αλλά και το 2000, όταν η χώρα αποφάσισε εν μέσω χρηματιστηριακής φούσκας να εισέλθει σε μια νομισματική ένωση με αυστηρούς κανόνες δημοσιονομικής πειθαρχίας. Η αβελτηρία της υπερχρέωσης της περιόδου 2004-2009 και η άφρων είσοδός της στο καταστροφικό μνημόνιο το 2010, χωρίς αναδιαπραγμάτευση του εθνικού χρέους, είναι εθνικά εγκλήματα. Όμως, η καταστροφή που επακολούθησε δεν ήταν απλώς αποτέλεσμα των εγκληματικών λαθών των δανειστών, δεν προήλθε μόνον εξ αιτίας της τυφλής και άδικης λιτότητας. Οφείλεται επίσης στην έλλειψη βούλησης, γνώσης, και παρρησίας των τότε και μετέπειτα κυβερνώντων. Η μη σύλληψη του αφορολόγητου και αδικαιολόγητου πλούτου, η μη αναδιάρθωση της οικονομίας με εξάρθωση της κλεπτοκρατίας και του πελατειακού κράτους, έφταιξαν εξίσου. Η σημερινή κυβέρνηση, παρά το λαικιστικό προεκλογικό της πρόγραμμα, αντιπροσώπευσε τις ελπίδες πολλών. Τα κατ’ εξακολούθησιν λάθη της όμως, σε συνδυασμό με την αφροσύνη των δανειστών, οδήγησαν την διαπραγμάτευση σε αδιέξοδο. Αυτό το αδιέξοδο έχει ήδη αρθεί με τις προτάσεις του Προέδρου της Ευρωπαικής Επιτροπής, οι οποίες οφείλουν να συνοδευθούν με ρυθμίσεις ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους. Την εν λόγω επώδυνη συμφωνία οφείλουμε να αγκαλιάσουμε κερδίζοντας τον χαμένο χρόνο. Η θέση μας είναι στις λεωφόρους της ενωμένης Ευρώπης, έστω αυτής της δυσλειτουργικής Ευρώπης. Η επιλογή του ΟΧΙ στο προφανώς αντισυνταγματικό δημοψήφισμα της 5^ης Ιουλίου οδηγεί σε νέα μικρασιατική καταστροφή και διχασμό. Οδηγεί επίσης σε αφανισμό το ιδιαιτέρως ευάλωττο ελληνικό τραπεζικό σύστημα.

Αιμίλιος Αυγουλέας, Τακτ. Καθηγητής, κάτοχος της Έδρας Διεθνούς Τραπεζικόυ Δικαίου και Χρηματοοικονομικών Αγορών, Διευθυντής του Τμήματος Εμπορικού Δικαίου, Πανεπιστήμιο  του Εδιμβούργου.

Η παρέμβαση αυτή θα δημοσιευθεί επίσης στην εφημερίδα Κεφάλαιο. 

Greek Government Should Stop Communicating a Grexit and Start Planning the Next Day

A Grexit is more likely than anyone would think. It has been a real option for the government since day one. The current government has been gradually and very cleverly communicating this to the Greek people, either directly through ministers or indirectly through MPs and affiliated press. When it actually happens, it will not be a surprise to anyone. Contrary to the common belief that a Grexit is not in the government’s options as it would most probably mean the end of the current government, this might not be the case after all.

3rd Annual GPPF Chania Forum 2014: Executive Summary

Europe in Flux: 

Secessionism, Ideological Polarisation, 

and  the Emerging Institutional Design of the EU

26-27 September 2014

Kiani Beach Resort

Chania, Crete

Greece

Executive Summary of the 3rd Annual GPPF Chania Forum

The Greek Public Policy Forum organised its 3rd Annual GPPF Chania Forum, titled “Europe in Flux: Secessionism, Ideological Polarisation, and the Emerging Institutional Design of the EU”, on September 26 and 27 at the Κiani Beach Resort in Chania, Crete. The event took place thanks to the kind sponsorship of Decidendi Consultants, Europe Direct Region of Crete, and the solar systems company CALPAK S.A.. We also wish to thank the ELIAMEP Crisis Observatory, the Hellenic Alumni Association of the London School of Economic, and the Economic Chamber of Greece (Department of Western Crete) for their support.

H πιθανή έκπληξη της “αναπτυξιακής λιτότητας” και ο γρίφος του δυσβάσταχτου χρέους

Ο ελληνικός γρίφος του χρέους σε αντίθεση με την ανάπτυξη της οικονομίας βρίσκεται στο επίκεντρο της τρέχουσας συζήτησης σε πολιτικό επίπεδο και είναι το βασικό ζήτημα που αναλύεται σε αυτό το άρθρο. Σκοπεύουμε να απομακρυνθούμε από την επαναλαμβανόμενη προσέγγιση που επικεντρώνεται στις συνήθεις ερωτήσεις όπως αν η Ελλάδα και οι υπόλοιπες χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης θα έπρεπε να ακολουθούν τη μακροοικονομική πολιτική λιτότητας που εφαρμόζεται από την αρχή της Μεγάλης Ύφεσης του 2008 καθώς και αν η έξοδος από την ευρωζώνη θα είχε απαλύνει τις δυσάρεστες συνέπειες (δλδ. την καταστροφική ανεργία, και το δραματικά συρρικνωμένο κατά κεφαλήν εισόδημα).